معنی سادات

(ع اِ) جمع سادت (سادة) است که در اصل سَیَدة بود، جمع تکسیر سائد، و سائد بر وزن فاعل بمعنی سید است. پس سادات جمع الجمع سائد باشد نه جمع سید. (غیاث) (آنندراج). مهتران : که سادات جمع جوانان جنت نبی گفت هستند شبیر و شبر. ناصرخسرو (دیوان ص ۱۵۰). و اسامی ملوک عصر و سادات زمان بنظم رائع و شعر شائع این جماعت باقی است. (چهار مقاله چ معین ص ۵۱). در جملگی دیار خراسان از اشراف سادات به مکنت و یسار و کثرت عقار... درگذشته. (ترجمهٔ تاریخ یمینی چ ۱۲۷۲ ص ۲۵۰). احدی از فضلا و سادات نزدیک تر از ایشان [ ملاباشی ] در خدمت پادشاهان نمی نشستند. (تذکرة الملوک چ تهران ص ۱).(اِخ) دهی است از دهستان ایتبوند بخش دلفان شهرستان خرم آباد. واقع در ۳۳ هزارگزی شمال خاوری نورآباد در کنار باختر راه شوسهٔ خرم آباد به کرمانشاه. دامنه و هوای آن سردسیر و مالاریائی است. آب آن از چشمه ها و محصول آن غلات و لبنیات است، ۳۰۰ تن سکنه دارد که به زراعت و گله داری اشتغال دارند. راه مالرو دارد. ساکنان آن از طایفهٔ ایتیوند هستند و در زمستان قشلاق میروند. در این آبادی امامزاده ای است بنام شاهزاد ابراهیم از اولاد حضرت موسی بن جعفر (ع) که معروف به بابابزرگ و ساختمان آن در دامنهٔ غربی کوه سر کشتی واقع است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).(اِخ) دهی است از دهستان بویراحمد سردسیر بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان. واقع در ۷۷ هزارگزی شمال خاوری راه شوسهٔ آرو بهبهان. کوهستانی و هوای آن سردسیر و مالاریائی است. آب آن از رودخانه و محصول آن غلات، پشم، لبنیات، گردو، میوه است، ۲۵۰ تن سکنه دارد که به: زراعت، گله داری اشتغال دارند. از صنایع دستی و بافت قالیچه و جاجیم در آن معمول است. راه مالرو دارد. ساکنان آن از طایفهٔ بویراحمد هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۶).(اِخ) دهی است از دهستان قره باشلو بخش چاپشلو شهرستان دره گز، واقع در ۷ هزارگزی شمال باختری قره باشلو، سر راه عمومی کپکان. جلگه ای و سردسیر است. آب آن از قنات و محصول آن غلات است، ۱۳۰ تن سکنه دارد که بزراعت اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).(اِخ) دهی است از دهستان خانمیرزا بخش لردگان شهرستان شهرکرد. واقع در ۳ هزارگزی شمال لردگان و متصل به راه سادات به لردگان. کوهستانی و هوای آن معتدل است. آب آن از چشمه و محصول آن گندم و جو است، ۳۰۶ تن سکنه دارد که به زراعت اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰).(اِخ) (سلاطین ... دهلی) چهارمین سلسله از پنج سلسلهٔ مسلمان قبل از سلطنت مغول در هندوستان، شامل بیست و هفتمین تا سی امین پادشاهان دهلی که از ۸۱۷ هـ . ق. تا حدود ۸۴۷ هـ . ق. (بعد از تلقیه و بیش از لودیان) در هند حکومت کرده اند. <۵۳۰۶۴۰۰۹۰۱۱۳۲۱۹۰۱>... رجوع به ترجمهٔ طبقات سلاطین اسلام ص ۲۶۵ تا ۲۷۳ شود.(اِخ) سلاطین [ سلاطین لحسا ] را سادات میگفتند. (سفرنامهٔ ناصرخسرو چ دبیرسیاقی ص ۱۱۰).