معنی زیرگاه

(اِ مرکب) کرسی. (جهانگیری) (شرفنامهٔ منیری). کرسی که بر آن نشینند. (برهان). کرسی و صندلی. (ناظم الاطباء). کرسی باشد، چه پائین تر از گاه یعنی تخت می گذارند. (فرهنگ رشیدی). کرسی که بر آن نشینند و آن کرسی را زیر تخت بزرگ گذارند از این روی زیرگاه گویند. (انجمن آرا) (آنندراج): بر تخت زرین یکی زیرگاه نشسته بر او پهلوان سپاه.فردوسی. نهادند زرین یکی زیرگاه نشست از برش پهلوان سپاه.فردوسی. همان میزبان را یکی زیرگاه نهادند و بنشست نزدیک شاه.فردوسی. بر اورنگ بد پهلوان پیش شاه سوی راستش سام بر زیرگاه.اسدی. بهر خانه در تختی از پیشگاه بر تخت زیرین یکی زیرگاه.اسدی.