معنی زهاوی

[ زَ ] (ص نسبی) منسوب است به زهاو. (از وفیات معاصرین ایضاً). رجوع به مادهٔ قبل و بعد شود.[ زَ ] (اِخ) جمیل صدقی زهاوی بن ملامحمد فیض. شاعر معروف بغداد که اشعاری هم به فارسی دارد و در جشن هزارسالهٔ فردوسی در سنهٔ ۱۳۱۳ هـ . ش. در اوائل مهرماه سال مذکور به تهران آمده بود. در روز یکشنبه بیست و نهم ذی القعدهٔ سنهٔ هزار و سیصد و پنجاه و چهار قمری مطابق سوم اسفند ۱۳۱۴ شمسی در بغداد وفات یافت. وی کردی الاصل بوده است و سن او در وقت وفات تقریباً هفتاد و سه سال می شده است. و رجوع به مجلهٔ یادگار شمارهٔ ۹ از سال سوم بقلم آقای عباس اقبال شود. (از وفیات معاصرین بقلم علامهٔ قزوینی مجلهٔ یادگار سال پنجم شمارهٔ ۱ و ۲). در معجم المطبوعات آرد:... او راست: ۱- الکلم المنظوم. ۲- الجاذبیة و تعلیلها. ۳- الخیل و سباقها. ۴- الفخر الصادق. ۵- کتاب الکائنات - انتهی. رجوع به معجم المطبوعات شود.