معنی زنة

[ زِ نَ ] (ع مص) (از «وزن») نهادن دل خود بر آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || سختن. (تاج المصادر بیهقی). سنجش و سنجیدن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). سنجیدن و اندازه کردن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || سنجیدن شعر را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). رجوع به وزن شود.[ زِ نَ ] (ع ص، اِ) (از «وزن») مقابل و ناحیهٔ چیزی. یقال: هو زنة الجبل؛ ای حذاؤه و ناحیته. || برابر. یقال: هو زنته؛ یعنی او برابر آن است. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).[ زِنْ نَ ] (ع ص، اِ) (از «زن ن») حنطة زنة؛ گندم ردی ناخوش مزه. (منتهی الارب). گندم ردی و بدمزه. (ناظم الاطباء). حنطة زنة؛ خلاف عذی و عذی کشتی که فقط از باران آب خورد. (از اقرب الموارد).[ زِنْ نَ / زَنْ نَ ] (ع اِ) (از «زن ن») ابوزنة؛ کپی. (منتهی الارب). کنیهٔ بوزینه. (از اقرب الموارد). بوزینه و کپی نر. (ناظم الاطباء).