معنی واژه زنبغل
4 بازدید
[ زُمْ بُ / زَمْ بَ غُ / زُمْ بَ غَ ] (اِ) آن است که شخصی دهان خود را پر باد کند و دیگری چنان دستی بر آن زند که آن باد با صدا از دهان او جهد. (برهان) (از ناظم الاطباء) (از فرهنگ جهانگیری). و آن را زابغر و زابکر و زبغر و زبکر نیز گویند. (فرهنگ جهانگیری). همان زبغر که الحال زنبلغ گویند. (انجمن آرا) (آنندراج): زنبغل را به ز سیلی میخوردکار نیکو کردن از پر کردن است. محتشم (از فرهنگ رشیدی).