معنی زلفه
7 بازدید
[ زَ فَ ] (اِ) کوچهٔ تنگ و تاریک را گویند. (برهان) (آنندراج). کوچهٔ تنگ و تاریک و جای تنگ و تاریک. (ناظم الاطباء).[ ] (اِخ) یکی از دو کنیزکی است که لیان خال یعقوب پس از دادن دختر خود لیا، به یعقوب به خانهٔ یعقوب فرستاد و از این کنیزک دو پسر از دوازده سبط یعقوب که کادواشیر و به روایتی جادواشر باشند به وجود آمد. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ۱ ص ۵۹ شود.
کلمات هم‌قافیه با «زلفه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «فه» برای سرودن شعر