معنی زرگر اصفهانی

[ زَ گَ رِ اِ فَ ] (اِخ) شیخ نجیب الدین رضا، از اماجد مجذوبین و اکابر محبوبین بوده و پس از جذبه به سلوک رجوع کرده، ارادت به شیخ محمدعلی مؤذن خراسانی از مشایخ سلسلهٔ علیه ذهبیه داشته و خود هم از مشایخ آن سلسله است... مثنوی سبع المثانی و خلاصة الحقایق و دیوان غزلیاتش بنظر رسید. در بعضی مقاطع جوهری رضا و نجیب الدین تخلص نموده، اگرچه اصلاً تبریزی است اما در اصفهان بوده... شمع و چراغ همه روشن ازوست بوی خوش هر گل و گلشن ازوست. در همه جا حاضر و غایب چو نور در همه جا مبدأ نور حضور... هرچه نموده ست بقدر عیان میدهد از وحدت ذاتش نشان بود و وجود همه اشیاء دم است کلی آن دم نفس خاتم است. (ریاض العارفین ص ۸۲) رجوع به مجمع الفصحا ج ۲ ص ۱۵۱ شود.