معنی زرحیا
6 بازدید
[ زَ رَ ] (اِخ) (کسی که خداوند باعث وجود او شد). اول: کاهنی بود از نسل العازار. اول تواریخ ۶:۶ و ۵۱ و کتاب عزرا ۷:۳. دوم: مردی که پسرانش از بابل با عزرا مراجعت نمودند. کتاب عزرا ۸:۴. (قاموس کتاب مقدس).
کلمات هم‌قافیه با «زرحیا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یا» برای سرودن شعر