معنی زربطانه

[ زَ بَ نَ ] (ع اِ) زَبَطانَة. وسیله ای که برای شکار پرندگان بکار برند... در قرن شانزدهم نوعی از سلاح آتشین... نوعی تفنگ بلند... (از دُزی ج ۱ ص ۵۸۴). مجرای دراز سوراخ شده است که گلوله گلین و تیرهای ناوک را در آن با دمیدن پرت می کنند و هم اکنون به زربطانه معروف است و آن مرادف سبطانه باشد. (از تاج العروس). و حریری در درة الغوص می نویسد: چوب دراز میان خالی را که بدان گلولهٔ گلین پرت کنند زربطانه گویند، در حالی که صواب سبطانه است؛ زیرا این کلمه (سبطانه) مشتق از سبوطة به معنی طول و امتداد است [ وساباط هم از همین ریشه است به علت امتداد آن میان دو خانه ]. رجوع به زبطانه و سبطانه شود.