معنی زبان پیوندی

[ زَ نِ پَ یْ / پِ یْ وَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بر طبق تحقیقات زبانشناسی یک بخش از زبانهای امروز دنیا زبانهای پیوندی است و دو قسم دیگر عبارتند: از زبان ملتصق و زبان یک هجائی. زبانهای پیوندی از اینقرارند: الف -زبانهای سامی مانند عبری و عربی و آرامی که بعد سریانی نامیده شد و در عهد قدیم زبانهای فینقی و بابلی و آشوری و زبان مردم قرطاجنه (کارتاژ) که شعبه ای بودند از فینیقیان و زبان حمیری. ب -زبانهای مردم هند و اروپایی بمعنی اعم: آریائیان هند -آریائیان ایران یونانیان، ایتالیائیان، مردم سلت (بومیان اروپای غربی) ژرمنی (آلمان و انگلوساکسون و مردم اسکاندیناوی)، لِت و لیتوانی و سلاو (که روس، سلاوهای شرقی اروپا و مردم بلغار و سرب و سایر سلاوهای بالکان باشند). (از سبک شناسی ج ۱ ص ۱و۲). رجوع به «زبان» شود.