معنی زبان اوستایی
6 بازدید
[ زَ نِ اَ وِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) زبان کتاب اوستا است و یکی از اصول و پایه های زبان ایران است. این زبان خاصه قسمتهای قدیم آن (گاته) بسیار کهنه بنظر میرسد و مانند زبان سنسکریت و عربی دارای اعراب است یعنی اواخر کلمات از روی تغییر عوامل تغییر میکرده است. همچنین دارای علایم جنسی و تثنیه بوده است. (سبک شناسی بهار ج ۱ ص ۱۴). رجوع به ص ۶ تا ۱۳ همان کتاب و نیز به مقدمهٔ برهان قاطع چ معین، و مقدمهٔ لغت نامه ص ۶۰ و «ایران» و «اوستا» شود.
کلمات هم‌قافیه با «زبان اوستایی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یی» برای سرودن شعر