معنی زبان اندر حکم نبودن
6 بازدید
[ زَ اَ دَ حُ نَ دَ ] (مص مرکب) خارج از موقع و نابجا سخن گفتن. اختیار زبان خود را نداشتن : زبان بریده بکنجی نشسته صم بکم به از کسی که نباشد زبانش اندر حکم. سعدی (گلستان).
کلمات همقافیه با «زبان اندر حکم نبودن»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دن» برای سرودن شعر