معنی زاویهٔ نظر

[ یَ / یِ یِ نَ ظَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چیزی که از دور دیده میشود چون از دو حد آن، امتداد نظر را ضبط کنیم زاویه ای حادث شود که آن را زاویهٔ رؤیت یا نظر گوئیم. و زاویهٔ نظر قطر اعتباری آن شی ء است. و بسته به دوری و نزدیکی و کوچکی بزرگی آن شی ء خواهد بود. زاویهٔ نظر در پیدا کردن بعد اشیاء مهم است. پس از شیوع نظریهٔ کپرنیک دربارهٔ اوضاع کواکب و مدارات آنها و تمرکز آفتاب، هیویون در صدد تشخیص زاویهٔ نظر افتادند و در عرض سیصد سال بواسطهٔ نقص اسباب کسی موفق به تشخیص نشد تا در سنهٔ ۱۸۳۷ مسیحی که بسل منجم معروف به استمداد افزارهای فرون هوفر، از برای یکی از ثوابت زاویهٔ نظر بدست آورد و همچنانکه امتحان فوکو دلیل محسوس حرکت وضعی زمین شد، تعیین زاویهٔ نظر ثوابت، دلیل محسوس حرکت انتقالی زمین گشت. زاویهٔ نظر دارای اقسامی است بنام زاویهٔ نظر افقی، زاویهٔ نظر فوقی، زاویهٔ نظر سالانه، زاویهٔ نظر محلی، زاویهٔ نظر یومیه. (از تحفة الافلاک ص ۴۴، ۱۵۵، ۱۵۶ تا ۱۶۲).