معنی زاویهٔ محاطی
6 بازدید
[ یَ / یِ یِ مُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) زاویه ای است که رأسش واقع بر محیط دائره باشد و دو ضلعش دو خطی باشند که از نقطهٔ رأس (مفروض) خارج شوند و دائره را در دو نقطه قطع کنند. (هندسهٔ رهنما).
کلمات همقافیه با «زاویهٔ محاطی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «طی» برای سرودن شعر