معنی زاویهٔ مجدی
5 بازدید
[ یَ یِ مَ ] (اِخ) از مدرسهای معروف جامع عتیق است و در داخل مقصورهٔ وسطی در جوار محراب بزرگ واقع است. این زاویه را حارث بن مهلب بن حسن برکات ملقب به مجدالدین (۶۲۸ هـ . ق.) وزیر ملک اشرف موسی بن عادل مرتب ساخت و منصب تدریس در آن را به وجیه الدین عبدالوهاب بهنسی که قاضی القضاة و خویشاوند وی بود تقویض کرد و موقوفاتی بسیار برای آنجا معین کرد و تدریس در این مدرس اکنون از مناصب ارجمند بشمار میرود. (از خطط مقریزی ج ۴ ص ۲۰).
کلمات هم‌قافیه با «زاویهٔ مجدی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر