معنی زاویهٔ انعطاف

[ یَ / یِ یِ اِ عِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) زاویه ای را که از (تقاطع) خط منعطف و خطی که موازی خط شعاعی است و به مضی ء (چشم بیننده) متصل است پدید آید، زاویهٔ انعطاف نامند. و زاویهٔ انعطاف گاه بزرگ است و آن در صورتی است که جسم مخالف (روبرو) غلیظ (سخت) باشد و هر چه اغلظ باشد زاویهٔ انعطاف بزرگ تر است و یا زاویهٔ عطفیه بزرگ باشد. و گاه کوچک است و آن در صورتی است که غلظت جسم مخالف اندک باشد و هرچه اندک تر باشد زاویهٔ انعطاف کوچکتر است و همچنین است در صورتی که زاویهٔ عطفیه کوچک باشد. (شرح تذکرهٔ خفری فصل یکم باب دوم). و رجوع به زاویهٔ عطفیه شود.