معنی زامینی

[ نی ی ] (ص نسبی) منسوب به زامین (قریه ای در بخارا) و لقب چند تن از روات است. رجوع به زامینی شود.[ نی ی ] (اِخ) احمدبن محمدبن یزداد مکنی به ابوسهل است وی اهل ری بود و در زامین اقامت گزید. در راه خراسان با ابوالعباس مستغفری متوفی ۴۳۲ هـ . ق. همسفر بود سپس او را ترک کرد و خود به حجاز و عراق و موصل رفت و بر طبق گفتهٔ مستغفری، زامینی برای وی از ابن مزجی دوست [ صاحب ] ابی علی موصلی تحصیل اجازه کرد. ابی سهل زامینی در زامین از ابوالفضل الیاس بن خالد و در مرو از ابوالفضل محمدبن حسین حدادی و ابوالهشیم مثنی بن محمد ازدی و در سرخس از ابوعلی زاهربن احمد سرخسی و در موصل از ابوالقاسم نصربن محمدبن جلیل مزجی و دیگران نقل حدیث کرده است. دوست وی ابوالعباس مستغفری از وی روایت کند و گوید: وی در بخارا بسال ۵۱۵ هـ . ق. درگذشت. (از انساب سمعانی).[ نی ی ] (اِخ) اسرافیل زاهد منسوب به زامین سمرقند و از مشایخ حدیث و پارسایان است. وی از محمدبن حمدویهٔ سمرقندی روایت کرده و از وی عبداللََّه بن محمدشاه سمرقندی فقیه نقل حدیث کرده است. (از انساب سمعانی).[ نی ی ] (اِخ) الیاس بن خالدبن حکیم مکنی به ابوالفضل منسوب به زامین بخارا و استاد محمدبن اسدبن طاووس زامینی متوفی ۴۱۵ است. محمدبن اسد در زامین نزد وی استماع حدیث کرده است. (از معجم البلدان). و رجوع به زامینی (احمدبن محمد) شود.(اِخ) جماهربن علی مکنی به ابی بکر متصدی قضاء زامین بود و به سمرقند مهاجرت کرد. در آنجا از عبداللََّه بن محمدشاه سمرقندی نقل حدیث کرد و نوشت. یکی از مشایخ حدیث که ما او را بشربن موسی بن صالح بن شیخ بن عمیره مینامیم از وی روایت حدیث کرده است. (از انساب سمعانی).[ ی ی ] (اِخ) علی بن ابی سهل بن حمزه مکنی به ابوالحسن و متصدی تدریس در مدرسهٔ سمرقند و از ائمهٔ علم حدیث بوده و از علی بن احمدبن ربیع سنکبانی روایت حدیث کرده است. در جمادی الاخر ۴۱۴ هـ . ق. در سمرقند در گذشت و در جاکردیزه بخاک سپرده شد. (از انساب سمعانی).