معنی زاذانفروخ

[ فَ رْ رو ] (اِخ) نهری است که بدست زاذان فروخ در بصره احداث شده بوده است. این نهر در قطعه زمینی واقع بوده بنام مهلبان و بمساحت ۱۵۰۰ جریب که این زمین جزء اموال مغیرةبن المهلّب بود و یزید عبدالملک پس از مصادرهٔ اموال آل مهلب آن را به عمربن هبیره بخشید. (از فتوح البلدان بلاذری چ لیدن ص ۳۶۷).[ فَ رْ رو ] (اِخ) یکی از دهقانان ایرانی در عصر علی (ع) است. در شرح ابن ابی الحدید بر نهج البلاغه ج ۱ ص ۲۶۶ آمده است: قرظةبن کعب انصاری [ یکی از عمال علی «ع» ] به وی گزارش داد که قافلهٔ سوارانی که از کنار کوفه میگذشتند با یک روستائی بنام زاذان فروخ که بتازگی مسلمان شده بود برخورد کردند و دین وی را پرسیدند پس از آنکه دانستند مسلمان است بدو گفتند: دربارهٔ علی (ع) چه میگوئی. گفت علی امیرالمؤمنین و وصی پیغمبر (ص) است. سواران که همه از خوارج بودند او را کافر و دشمن خدا خواندند. و همگی یکباره بر او حمله بردند و با شمشیر پاره پاره اش کردند. (از اعیان الشیعه ج ۳۲). و رجوع به تاریخ طبری چ دخویه ج ۶ ص ۳۴۲۳ شود.