معنی زادویه

[ یَ ] (اِخ) ابن شاهویه. از مؤلفین و مترجمین عهد خلفای عباسی است. کریستن سن در ایران در زمان ساسانیان آرد: منابعی که حمزهٔ اصفهانی در دست داشته بنابر تشخیص خود او به سه نوع منقسم میتواند شد مترجمان یعنی ابن المقفع و محمدبن الجهم البرمکی و زاذویةبن شاهویة الاصفهانی که متن خوذای نامگ را تا اندازه ای از روی صحت نقل کرده بودند ولی در ترجمهٔ آنها حذف و اختصار و اجرای سلیقهٔ شخصی راه داشته است. (ایران در زمان ساسانیان ص ۷۹). و در سبک شناسی ج ۲ ص ۲ آمده است: غیر از ابن المقفع بعد از او چندین تن دیگر نیز سیرالملوکهای عدیده در تاریخ پادشاهان ایران بعربی ترتیب داده اند که یا مستقیماً ترجمه از پهلوی بوده است یا تهذیب و تحریر و حک و اصلاح ترجمهٔ ابن المقفع و غیر او، از قبیل: محمدبن الجهم البرمکی و محمدبن بهرام بن مطیار الاصفهانی و هشام بن قاسم الاصفهانی و موسی بن عیسی الکسروی و زاذویةبن شاهویة الاصفهانی و غیر هم - انتهی. مؤلف آثارالباقیه و مجمل التواریخ و القصص از کتاب زادویه یاد و سخنانی دربارهٔ نام روزها و ماهها و اعیاد و سنتهای ایران باستان نقل کرده اند. رجوع به آثارالباقیه ص ۲۱۷، ۲۲۱، ۴۲ و کتاب التفهیم ص ۲۶۸ و مزدیسنا و تأثیر آن در ادب پارسی ص ۲۰ و فهرست ابن ندیم ص ۳۴۲ چ مصر شود.(اِخ) از ملوک معد پس از ایاس بن قبیصة است طائی. (از مفاتیح العلوم خوارزمی). و رجوع به زادیه شود.[ یَ ] (اِخ) لقب صالح بن ابی حماد محدّث است. (ریحانة الادب ج ۲).