معنی ریکة
6 بازدید
[ یَ کَ ] (ع اِ) پوست پارهٔ خرد از اسب که یک طرف آن از کبد برآمده و بن آن به اعلای کبد مستقر است. یکی ریکتان. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «ریکة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «کة» برای سرودن شعر