معنی ریونیز

[ وْ ] (اِخ) ریو. نام پسر کیکاوس و داماد طوس. (از آنندراج) (از برهان). پسر کیکاوس و داماد طوس (داستان). توضیح: بعضی اصل کلمه را «ریو» دانند و «نیز» را قید گرفته اند و استناد بدین شعر شاهنامه گرفته اند: «نگهبان ایشان همی بود ریو که بودی دلیر و هشیوار و نیو» «به گاه نبرد ار بدی پیش کوس نگهبان گردان و داماد طوس» جهانگیری این نام را ذیل «ریو» آورده و برهان هم «ریو» و هم «ریونیز» را یاد کرده، ولی فردوسی در جای دیگر گفته: جز از «ریونیز» آن گو تاجدار سزد گر نباشد یک اندر شمار. و در اینجا «نیز» را به معنی همچنین نمی توان گرفت. در فهرست شاهنامهٔ ولف هم در مادهٔ «ریوتیز» آمده و ارجاع به ریونیز کرده و در «ریونیز» گوید: «پسر کیکاوس...». یوستی هم در نامنامهٔ ایران ص ۲۶۱ آرد: «ریونیز» پسر شاوران، برادر زنگه پسر کیکاوس پسر زراسب پسر لهراسب. یوستی نام ریو را مخفف ریونیز می نویسد. (از فرهنگ فارسی معین): میان را ببست اندر آن ریونیز همی زآن نبردش پر آمد قفیز.فردوسی. که جفت است با خواهرش ریونیز به کین آمدست این جهانجوی نیز.فردوسی. چنین داد پاسخ مر او را تخوار که این ریونیز است و گرد سوار.فردوسی. چو بهرام و شهپور و چون ریونیز کسی کاو سرافراز بودند نیز.فردوسی. || راونیز (ریونیز) نام موضعی است در ناحیت ارغیان در حیطهٔ نیشابور. || لغةً به معنی حیله. (از فرهنگ فارسی معین). رجوع به ریو و مجمل التواریخ و القصص ص ۲۹ و ۹۱ شود.