معنی رکة
6 بازدید
[ رَکْ کَ ] (ع اِ) باران اندک. (از اقرب الموارد).[ رِکْ کَ ] (ع اِ) اسم است از تورک. (از متن اللغة). شراره. (یادداشت مؤلف). رجوع به تَوَرُّک شود. || (اصطلاح عروضی) نزد بلغا آن است که در نظم از جهت استقامت وزن، متحرکی را ساکن و ساکنی را متحرک کنند و یا متحرکی را که مشدد باشد ساکن کنند و یا مخفف را مشدد گردانند. (از کشاف اصطلاحات الفنون).
کلمات هم‌قافیه با «رکة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کة» برای سرودن شعر