معنی روقة

[ رَ قَ ] (ع اِ) یا رَوَقَة. زیبایی شگفت انگیز. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). حسن و جمال خوب. (منتهی الارب) (آنندراج).[ قَ ] (ع ص) خوبروی. و یستوی فیه المذکر و المؤنث. یقال: غلام روقة و جاریة روقة. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). خوبروی. و مذکر مؤنث در وی یکسانست. (آنندراج). جِ رائق (کفاره و فرهة، و صاحب و صحبة). (منتهی الارب). برگزیدهٔ مردم و آن جِ رائق است. گویند: غلام روقة جاریة روقة و جواد روقة ایضاً. (از اقرب الموارد). رجوع به رائق شود. || چیز اندک. (منتهی الارب) (آنندراج). اندک و آن لغت یمانی است. (از اقرب الموارد). || نیک خوبروی. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد).