معنی روب

(اِمص) روفتن. (ناظم الاطباء). روبیدن: رفت و روب. || (نف مرخم) روبنده. (ناظم الاطباء). با کلمات دیگر ترکیب می یابد و معنی اسم فاعلی از آن اراده می شود: پاروب. جاروب. خاشه روب. خانه روب. لاروب. || (ن مف مرخم) روفته شده. خاک روب؛ یعنی خاک روفته شده. (ناظم الاطباء). و رجوع به رُفتن و روفتن شود.(اِ) رُبّ. رجوع به رُبّ شود: عکرمه گفت: مَنّ چیزی بود مانند روبی سطبر. (تفسیر ابوالفتوح رازی).[ رَ ] (ع مص) ماست شدن. (مصادر زوزنی). رابَ اللبنُ روباً؛ خفت شیر و جغرات شد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). غلظت یافتن و رسیدن شیر. (از معجم متن اللغة). ماست شدن شیر. کلچیدن. رُؤوب. (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد). و رجوع به رُؤوب شود. || سرگشته و شوریده رای و مست گردیدن از خواب و جز آن. (منتهی الارب). متحیر شدن. (از اقرب الموارد). || سست شدن از سیری شکم یا از غلبهٔ خواب یا گران جسم و گرانجان و بسته خاطر برخاستن. (از منتهی الارب) (از معجم متن اللغة) (از اقرب الموارد). رائب نعت است از آن. (منتهی الارب). رائب و اَرْوَب و رَوْبان نعت مذکر، و رائبة نعت مؤنث آن است. (از معجم متن اللغة). || مانده شدن. (منتهی الارب). مانده و کسل شدن. (از معجم متن اللغة). || دروغ گفتن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (از معجم متن اللغة). || رابَ دَمُهُ روباً؛ نزدیک هلاک رسید. (منتهی الارب). هنگام مرگ کسی فرارسیدن. (از معجم متن اللغة). || درهم شدن کار و خرد و رأی کسی. (از معجم متن اللغة) (از اقرب الموارد). || آمیختن، و در حدیث است که: لا شوب و لا روب فی البیع و الشراء؛ ای لا غش و لا تخلیط. (از منتهی الارب) (از لسان العرب) (از معجم متن اللغة)؛ یعنی غش و تخلیط در خرید و فروش نیست. || اصلاح کردن. (از معجم متن اللغة). || (اِ) شیر خفته یا مسکه برآورده. (از منتهی الارب). شیر ماست شده که کرهٔ آن را بیرون آورند. و گویند: «ما عنده شوب و لا روب»؛ و از شوب عسل و از روب شیر ماست شده را اراده کنند و گویند شوب، شوربا و روب، شیر است. (از اقرب الموارد).(هندی، اِ) نقره. ابوریحان بیرونی در الجماهر در فصلی بعنوان «فی ذکرالفضة» آرد: هی [ یعنی سیم یا نقره ] بالرومیة ارجوسا و بالسریانیة سیما و بالفارسیة سیم و بالترکیة کمس (MMM گمش) و بالهندیة روب -انتهی. روپه. رجوع به روپه شود.[ ] (اِخ) از ممالکی بود که مجاور سرحدات شرقی و شمالی ایران بود و نام عام امرای آنجا را روب خان می گفتند. رجوع به ایران در زمان ساسانیان تألیف کریستنسن ص ۵۲۴ شود.(اِخ) دهی است به بلخ. (منتهی الارب). رؤب. رجوع به رؤب شود.