معنی رهشه
7 بازدید
[ رَ شَ / شِ ] (اِ) ارده که کنجد آسیاکردهٔ نرم ساییده باشد. (از ناظم الاطباء). ارده را گویند و آن کنجد سیاه آسیاکرده است که با عسل و شیره و دوشاب خورند. (از آنندراج) (انجمن آرا) (از برهان). رجوع به تذکرهٔ داود ضریر انطاکی ص ۱۷۵ و نیز رِهِش و رَهِش و رَهشی شود.
کلمات هم‌قافیه با «رهشه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «شه» برای سرودن شعر