معنی رم

[ رَ ] (اِمص) رمیدن و نفرت. (برهان قاطع). رمیدن. (اوبهی). هراس و ترس. گریز و فرار. (ناظم الاطباء). رم کردن. رمیدگی. (آنندراج). گریختن. و با لفظ خوردن و زدن و کردن و نمودن استعمال شود و با لفظ دادن به معنی گریزانیدن است. (آنندراج). اعراض : بهر وادی که وحشت رو دهد رم می توان کرد دلی آزاد از قید دو عالم می توان کرد. خواجه باقر عزت (از آنندراج). آن آهوی وحشی از برم رم زد و رفت چون زلف دوتای خویش بس خم زد و رفت. باقر کاشی (از آنندراج).[ رَ ] (اِ) رمه و گلهٔ گوسفند و اسب و غیره. (برهان). گله و رمهٔ ستور. (ناظم الاطباء): کمند کیانی همی داد خم که آن کره را بازگیرد ز رم.فردوسی. نداد داد مرا چون نداد گربه مرا ترا از اسب و خر و گاو و گوسفند رم است. ناصرخسرو. کآن راز کند رمیده آخر گرگان رمیده را از این رم.ناصرخسرو. گر خزر و ترک و روم رام حسام تواند نیست عجب، کز نهاد رام فحول است رم. ناصرخسرو. سینه به غوغای حرص بیش میالا از آنک نیست به فتوای عقل گرگ به رم داشتن. خاقانی. || جمعیت مردم. (برهان) (شعوری): لفظی ز تو وز عقول یک خیل رمزی ز تو وز فحول یک رم.خاقانی. || گوشت اندرون و بیرون دهان. (برهان): آرزومند آن شده تو به گور که رسد نان پاره ایت به رم.رودکی.[ رِ ] (اِ) مخفف ریم است که چرک زخم و امثال آن باشد. (برهان). رجوع به ریم شود.[ رِم م ] (ع اِ) آنچه بر زمین است از کاه ریزها. (منتهی الارب). || مغز استخوان. (منتهی الارب) (دهار). || خاک نمناک. (دهار). تری و نمی: جاء بالطمّ و الرمّ؛ یعنی آورد بری و بحری را، یا خشک و تر را، یا خاک و آب را، یا مال بسیار را. (منتهی الارب). || آنچه از نبات و غیر آن که بروی زمین باشد. (لسان العرب) (معجم البلدان).[ رَم م ] (ع مص) به صلاح بازآوردن. اصلاح کردن. (لسان العرب). اصلاح کردن خلل. (زوزنی) (دهار). اصلاح کردن بنا. (اقرب الموارد). اصلاح نمودن و نیکو کردن. (منتهی الارب). || خوردن. (تاج المصادر بیهقی) (لسان العرب) (اقرب الموارد): البقر ترمّ من کل شجر. (اقرب الموارد). || پوسیده شدن استخوان. (زوزنی) (لسان العرب) (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || پاره شدن رسن و ریسمان. || گرفتن ستور علف را به دهان. (لسان العرب). گرفتن بهیمه شاخه را به دهان. || نگریستن به تیر بقصد راست کردن آن. (اقرب الموارد).[ رُ ] (اِ) موی زهار آدمی باشد. رمکان. (برهان) (آنندراج). رنب. رنبه. روم. رومه. (برهان).[ رُم م ] (ع اِ) مرمت خانه. || اندوه: ما له رم غیر کذا؛ ای هم. (لسان العرب).[ رُ ] (فرانسوی، اِ) نوعی مشروب مسکر که از تقطیر شیرهٔ شکر بدست می آید. (ناظم الاطباء). عرق نیشکر.[ رَم م ] (اِخ) شهرکی است به ناحیت پارس میان داراگرد و حدود کرمان. جایی با کشت و برز بسیار و نعمت فراخ. (حدود العالم). نام چند موضع است در فارس و از آن جمله است رم حسن بن جیلویه و رم اردام بن جوانابه و رم قاسم بن شهریار و رم حسن بن صالح. (از معجم البلدان). نام پنج ده است به شیراز. (منتهی الارب).[ رُم م ] (اِخ) نام چاهی است در مکه کندهٔ مرةبن کعب و کلاب بن مرة. رُم و حفر نام دو چاه است در بیرون مکه قبل از آنکه به بطحاء فرودآیند و از این دو چاه آب می آشامیدند. (از معجم البلدان).[ رُ ] (اِخ) پایتخت کشور ایتالیا است. این شهر در ساحل رود تیبر واقع است و پایتخت جمهوری و امپراطوری روم قدیم بود و اولین و قدیمیترین شهری است که مرکز مسیحیت و کلیساهای مسیحی شد و مقر پاپ گردید. در سیاست جهانی قدیم و نشر و رواج مسیحیت دارای سابقهٔ ممتد بود و اهمیت و نفوذی به کمال داشت و از این رو مورد توجه و اقبال باستانشناسان و علاقه مندان به تمدن قدیم است. جمعیت آن قریب به یک میلیون و ششصد و نود و پنج هزار تن و دارای ابنیه و آثار بسیار مجلل و باعظمت و قدیمی است که یادگار دوران تمدن روم قدیم است. (از دائرةالمعارف بریتانیکا) (از لاروس).