معنی رقیت
6 بازدید
[ رِقْ قی یَ ] (از ع، اِمص) بندگی و غلامی و عبودیت. (ناظم الاطباء). بندگی کردن و غلامی نمودن. (غیاث اللغات). بندگی. غلامی. عبودیت. در عربی بدین معنی رِقّ آمده است. (فرهنگ فارسی معین): کیست مولی آنکه آزادت کند بند رقیت ز پایت برکند.مولوی.
کلمات هم‌قافیه با «رقیت»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یت» برای سرودن شعر