معنی رحم آوردن

[ رَ وَ دَ ] (مص مرکب) مهربانی کردن. دلسوزی کردن. شفقت ورزیدن. (فرهنگ فارسی معین). رحم کردن. مهربانی نشان دادن. رأفت و شفقت نمودن : رحم نآورد به پیران و جوانهاشان تا برون کرد ز تن شیرهٔ جانهاشان. منوچهری. دریاب که آسمان نمی بارد جان رحم آر که از زمین نمی روید دل.انوری. چو رحم آرد دلت بینم که آب از سنگ میزاید چو خشم آرد لبت بینم که موم از انگبین خیزد. خاقانی. و بر دوست و بیگانه رحم نیارند. (گلستان). آدمیت رحم بر بیچارگان آوردن است آدمی را تن بلرزد چون ببیند نیش را. سعدی. || از جرم و تقصیر کسی درگذشتن. عفو کردن. (فرهنگ فارسی معین): و به کمترین گناهی عقوبت عظیم کردی و هیچ رحم نیاوردی. (فارسنامهٔ ابن بلخی ص ۱۰۷). رحم آوردن بر بدان ستم است بر نیکان. (گلستان).