معنی ربیعة الرقی

معنی ربیعة الرقی

7 بازدید
[ رَ عَ تُرْ رَقْ قی ی ] (اِخ) ربیعةبن ثابت بن لجأبن العیذار اسدی، مکنی به ابوثابت یا ابوشبانة رقی و ملقب به غاوی. شاعر غزلسرای کور، معاصر مهدی عباسی و ستایشگر وی بود. او در رَقّة (در فرات از شهرهای جزیره) بدنیا آمد و بسال ۱۹۸ هـ . ق. در همانجا درگذشت و بهمانجا نسبت داشت. ابن معتز گفته: مقام ربیعة از حیث غزل از ابونواس برتر است. (از اعلام زرکلی ج ۳). و رجوع به عقدالفرید ج ۱ ص ۲۱۹ و ۲۳۷ و ج ۶ ص ۱۵۵ شود.

کلمات هم‌قافیه با «ربیعة الرقی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «قی» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید