معنی ربیعةبن یحیی
7 بازدید
[ رَ عَ تِ نِ یَ حْ یا ] (اِخ) ابن معاویة، معروف به اعشی تَغْلِب از بنی تغلب. شاعری بود که در دوران خلافت امویان شهرت یافت. زادگاه ربیعة در اطراف موصل بود، به شام مسافرت کرد و در آنجا به ولیدبن عبدالملک پیوست و به مدح وی پرداخت. یاقوت گفته است: ربیعة مسیحی بود و بمذهب مسیحی درگذشت گاهی در بادیه و زمانی در شهر اقامت می ورزید. مرگ وی به سال ۹۲ هـ . ق. روی داد. (از اعلام زرکلی چ جدید ج ۳). و رجوع به معجم الادباء ص ۲۰۷ ج ۴ شود.
کلمات هم‌قافیه با «ربیعةبن یحیی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یی» برای سرودن شعر