معنی ربیعةبن سفیان
7 بازدید
[ رَ عَ تِ نِ سُ فْ ] (اِخ) ابن سعدبن مالک، معروف به مرقش اصغر. شاعر دوران جاهلیت و از مردم نجد بود. ربیعة از حیث جمال زیباترینِ مردم و از جهت شعر برترین آنها بشمار می رفت. او برادرزادهٔ مرقش بزرگ و عموی طرفةبن عبد بود. وی در حدود سال ۵۰ قبل از هجرت درگذشت. (از اعلام زرکلی چ جدید ج ۳).
کلمات هم‌قافیه با «ربیعةبن سفیان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر