معنی ربیع‌بن زیاد

[ رَ عِ نِ ] (اِخ) ابن انس بن دیان بن قطن بن زیادبن حارث بن مالک بن ربیعةبن کعب بن حارث حارثی... رجوع به ربیع حارثی و حبیب السیر چ خیام ص ۵۰۳ و تاریخ بیهقی ص ۲۶ و عیون الاخبار فهرست ج ۱ و ۲ و عقدالفرید فهرست ج ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۶ و ۷ و احوال و اشعار رودکی ج ۱ ص ۲۴۱ و البیان و التبیین ج ۲ ص ۲۰۰ و قاموس الاعلام ترکی ج ۳ شود.[ رَ عِ نِ ] (اِخ) ابن سلامةبن قیس قضاعی سپس تُوَیلی. چابکسوار نامدار معروف به اعرج. او را اشعاری نغز از دورهٔ جاهلیت بود و برحسب نوشتهٔ ابن کلبی تا عهد عثمان زنده بوده است. (از الاصابة ج ۱ قسم ۱).[ رَ عِ نِ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن سفیان بن ناشب عبسی. یکی از بزرگان و نوابغ و شجاعان دوران جاهلیت عرب بود. او را کامل نیز می گفتند. او شاعر بود و پیش نعمان بن منذر رفت. در حدود سال ۳۰ پیش از هجرت درگذشت. (از اعلام زرکلی). و رجوع به عقدالفرید فهرست ج ۶، عیون الاخبار ج ۴ ص ۶۵، البیان و التبیین ج ۲ ص ۲۴۲ و جهانگشای جوینی ج ۲ ص ۲۳۹ شود.