معنی ربیع‌الاول

[ رَ عُلْ اَوْ وَ ] (ع اِ مرکب) خوان. (منتهی الارب). چون وقت تسمیهٔ این ماه در ابتدای فصل ربیع واقع شده بود لهذا به این اسم مسمی گشت. (از غیاث اللغات) (از آنندراج). ماه سوم سال قمری عرب و هلال آن را به آب بینند. ج، اَرْبِعاء، اَرْبِعة. ماه سوم سال قمری پس از صفر و پیش از ربیع الآخر. روز اول آن به سال سیزدهم بعثت مبدأ هجرت رسول اکرم (ص) از مکه به مدینه است. روز هشتم آن وفات حضرت امام حسن عسکری (بقولی) و روز نهم آن عید بقر و روز دوازدهم آن بنابه مشهور روز ولادت حضرت رسول (ص) است. روز چهارم روز مرگ یزیدبن معاویة در سال ۶۴ هـ . ق. و روز هفدهم بنابر قول امامیه روز ولادت حضرت رسول است در عام الفیل، و باز شب هفدهم آن شب معراج حضرت رسول و باز روز هفدهم روز ولادت امام جعفر صادق علیه السلام در سال ۸۳ هـ .ق. است و روز نهم آن بنابه عقیدهٔ عوام شیعه روز مرگ عمر خلیفهٔ ثانی است. (یادداشت مرحوم دهخدا).