معنی راهطاء

[ هِ ] (ع اِ) رهطة. رهطاء. (لسان العرب) (اقرب الموارد) (متن اللغة). یکی از سوراخهای کلاکموش که خاک خانهٔ خود را از آن برون کشد. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (از متن اللغة) (از لسان العرب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). سوراخ موش دشتی. ج، رواهط. (مهذب الاسماء). بمعنی رُهَطاء است که یکی از سوراخهای کلاکموش است. (از تاج العروس). سوراخ کلاکموش و آن اولین سوراخی است که میکند. (از لسان العرب). و رجوع به رهطة و رهطاء شود. || خاکی که کلاکموش بر دهان سوراخ خود و اطراف آن میریزد و باندازه ای جلو سوراخ را میگیرد که تنها نوری از آن بدرون سوراخ میتابد. (از لسان العرب).