معنی رامهرمزی

[ مِ هُ مُ ] (ص نسبی) منسوب است به رام هرمز که یکی از کوره های اهواز است. و گویند سلمان فارسی از آنجاست. (از اللباب فی تهذیب الانساب).[ مِ هُ مُ ] (اِخ) ابومحمد حسن بن عبدالرحمان بن خلاد قاضی خوزستان که از احمدبن حمادبن سفیان روایت دارد و تا سال ۳۷۰ هـ . ق. زنده بود. (از اللباب فی تهذیب الانساب). و رجوع به ابن خلاد رامهرمزی در همین لغت نامه شود.[ مِ هُ مُ ] (اِخ) مزدک بن شهریار ناخدای رامهرمزی، صاحب کتاب «عجائب الهند» که در اوایل سدهٔ چهارم هـ . ق. تألیف یافته و بسال ۱۸۸۶ م. در چاپخانه لیدن با ترجمهٔ فرانسه چاپ شده است. رجوع به مزدیسنا، ذیل ص ۴۳۴ شود.