معنی رامزپاشا

[ مِ ] (اِخ) عبداللََّه رامز پاشا، از وزراء و گویندگان عهد سلطان محمودخان دوم بود. در سال ۱۱۸۹ هـ . ق. بهمراهی پدرش باسلامبول عزیمت کرد و بتحصیل دانش پرداخت. در سال ۱۲۱۳ هـ . ق. بسمت قاضی لشکر بمصر روانه شد. و پس از آن بنظارت ادارهٔ مهندسی و خزانه داری و ذیحسابی کل سپاه منصوب گشت. در جریان حادثهٔ سال ۱۲۲۲ به قواله تبعید ولی پیش از ورود به فلبه بوسیلهٔ نمایندهٔ علمدار مصطفی پاشا آزاد گردید و بحضور مصطفی پاشا وزیر فرستاده شد و با بازگشت به اسلامبول برتبهٔ وزیر و مشاور مخصوص تعیین گشت و بدرجهٔ کاپیتان پاشایی رسید. در انقلاب نیچری که بضدیت با او صورت گرفت ناچار متواری شد و در روسجق در خانهٔ کدخدای علمدار پنهان گردید. در سال ۱۲۲۶ موقع بازگشت از راه طونه بوسیلهٔ سپاهیان خورشیدپاشا صدراعظم کشته و در قلعهٔ یرکوکی (زردک) بخاک سپرده شد. او از گویندگان و ادبای معروف و منسوب به طریق مولانا بود. بیت زیر از اوست: یوری وار مرغ دل زارکی یک توت رامز یوقسه صیده سوز یلور غزه سی غمازسکا. (از قاموس الاعلام ترکی ج ۳).