معنی رافعان
6 بازدید
[ فِ ] (اِخ) طایفه ای از عرب که بقزوین سکونت گزیده اند. مستوفی گوید: اصلشان از عرب است از نسل رافع بن خدیج انصاری. در عهد خلفای گذشته بقزوین آمدند و ساکن گشتند در میان ایشان علمای عالی مرتبه بودند. (تاریخ گزیده ص ۸۴۵).[ فِ ] (اِخ) قزوینی. چنانکه در تاریخ گزیده چ لندن ۱۹۱۰م. ص ۷۹۸ آمده او امام الدین است. رجوع به رافعی قزوینی امام الدین شود.
کلمات همقافیه با «رافعان»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ان» برای سرودن شعر