معنی راغب هندی

[ غِ بِ هِ ] (اِخ) میرمبارک بن سید عاصم بن عبداللََّه و نیاکان وی از قصبهٔ امام میباشند که از نواحی بلخ است ولی ابتدا در دکن و سپس در مدرس رحل اقامت افکندند راغب بسال ۱۲۰۳ هـ . ق. در مدرس دیده بر جهان گشود. وی غیر از دیوان شعر دو مثنوی بنام «ساقی نامه» و «فراقنامه» دارد. شرح حال و آثار او در صبح گلشن ص ۱۷۰ و قاموس الاعلام ترکی ج ۳ و ریحانة الادب ج ۱ آمده است. (از الذریعة ج ۹ بخش ۲ ص ۳۴۹). مدرس تبریزی این بیت را در ریحانة الادب (ج ۳ ص ۶۸) از وی آورده است: ز اضطراب خود آرام یافتم راغب بسان جنبش گهواره شد تپیدن من.