معنی راغب اصفهانی

[ غِ بِ اِ فَ ] (اِخ) ابوالقاسم حسین بن محمدبن مفضل بن محمد معروف به راغب اصفهانی، از استادان لغت و عربی و حدیث و شعر و نویسندگی و اخلاق و حکمت و کلام میباشد که امام فخر رازی در اساس التقدیس او را با غزالی برابر دانسته و یکی از ائمهٔ اهل سنت شمرده است و مطلب اخیر خیلی مهم است زیرا که او بزعم برخی شیعه و معتزلی بوده است. تاریخ مرگ وی بنا بنوشتهٔ فرهنگ نویسان ۵۰۲ هـ . ق. است ولی صاحب هدایة العارفین ۵۰۰ نوشته است. راغب را مؤلفات مهمی است از آنجمله است: ۱- تفسیر قرآن کریم که موفق بتکمیل آن نشده است، و بیضاوی در تفسیر خود از آن استفاده کرده است. ۲- تفصیل النشأتین و تحصیل السعادتین. ۳- الذریعة الی مکارم الشریعة، در تصوف. ۴- محاضرات الادباء و محاورات الشعراء و البلغاء. ۵- المفردات فی هزیب القرآن، شامل لغات قرآن . ۶- مقدمة التفسیر. (از معجم المطبوعات). صاحب روضات الجنات مصنفات دیگری نیز برای او ذکر کرده است مانند: افانین البلاغة، تحقیق البیان فی تأویل القرآن، ایمان و کفر. (از روضات الجنات ص ۲۴۹). او راست: درة التأویل فی متشابه التنزیل. (یادداشت مؤلف). از اشعار اوست: ز صد هزار محمد که در جهان آید یکی بمنزلهٔ جاه مصطفی نشود و گرچه عرصهٔ عالم پر از علی گردد یکی بعلم و سخاوت چو مرتضی نشود جهان اگر چه ز موسی و چوب خالی نیست یکی کلیم نگردد یکی عصا نشود. (از روضات الجنات). و نیز رجوع به جهانگشای جوینی ص ۸۰۵ و الاعلام زرکلی چ ۲ ج ۳ و قاموس الاعلام ترکی ج ۳ و ترجمهٔ محاسن اصفهان و صیقل الفهم و مجمل التواریخ و القصص ص ۴۱ فهرست فیه مافیه و تاریخ ادبیات دکتر صفا ج ۱ ص ۱۴۶ و ۲۶۶ و تتمهٔ صوان ج ۲ ص ۱۰۵ و ریحانة الادب ج ۱ و هدایة العارفین ص ۳۱۱ شود.[ غِ بِ اِ فَ ] (اِخ) از مشاهیر علمای عامه. کتاب احتجاج القرآن از تألیفات اوست. وی در ۳۹۹ هـ . ق. درگذشت. نام و مشخصات دیگرش معلوم نشد و محتمل است که راغب نام او باشد. (از ریحانة الادب و قاموس الاعلام ترکی ج ۳). چون در مآخذ دیگر دیده نشد گمان میرود که وی همان حسین بن محمدبن مفضل باشد.