معنی رازقی

[ زِ ] (اِ) زنبق سفید. (برهان) (ناظم الاطباء). زنبق. (تذکرهٔ داود ضریر انطاکی ص ۱۷۰). || سوسن سفید. (برهان) (ناظم الاطباء) (تذکرهٔ داود ضریر انطاکی ص ۱۷۰). یک قسم گلی است سفید و بغایت خوشبو. (ناظم الاطباء). ابن بیطار آرد: امین الدولةبن التلمیذ گفت: رازقی سوسن سپید است و روغن آن روغن رازقی است و این معنی را ابوسهل مسیحی صاحب کتاب المأئه و عبیداللََّه بن یحیی صاحب کتاب اختصارات الاربعین گفته اند. و از لغویین صاحب کتاب البلغة و جز او نیز یاد کرده اند که پنبه در دهها رازقی نامیده میشود سکری گوید به کتان نیز رازقی اطلاق میگردد. اما نزد پزشکان رازقی چنان است که من گفتم و این از آن جهت یاد کردم که گروهی از ناآگاهان پنداشته اند که روغن رازقی از شکوفهٔ انگور گرفته شود و برخی ادعا کرده اند که روغن بذر کتان است و آن نیست مگر روغن سوسن سفید. (مفردات ابن بیطار ج ۱ ص ۱۵۳). مؤلف گوید: اینکه آن را امین الدولةبن التلمیذ سوسن سپید ترجمه میکند و ابن البیطار نیز بدو تأسی میکند غلط است. رازقی گلی است نهایت خوشبوی و بوی آن غیر بوی سوسن است. و درخت آن مانند انگور است. لیکن پوست درخت سپید است و گل آن صد برگ باشد نهایت سپید مانند سوری صد برگ لیکن مجموع آن چون پشت ناخن ابهامی و گاهی کمی بزرگتر و در بغداد و کوفه آن را دیدم که به ارتفاع تبریزی و چناری بلند بالا کرده بود و بر رفته چون لبلابی. (یادداشت مؤلف). || انگور ملاحی. (از اقرب الموارد). نوعی از انگور است که دانه های آن کوچک میباشد. (برهان) (آنندراج). نوعی انگور سفید دراز. (منتهی الارب): رازقی و ملاحی و خزری بوزری و گلابی و شکری.نظامی. || می. (از اقرب الموارد). رازقیه. || تخم کتان است و از آن روغن گیرند. (برهان) (آنندراج). || پنبه. (از مفردات ابن البیطار). || کتان. (ابن البیطار ذیل رازقی).[ زِ ] (ع ص نسبی) منسوب به رازق. || ضعیف. (اقرب الموارد). سست و ضعیف از هر چیزی. (منتهی الارب).