معنی راجح حلی

[ جِ حِ حِ لْ لی ] (اِخ) ابوالوفا شرف الدین راجح بن اسماعیل الاسدی الحلی شاعر ادیب در نیمهٔ ربیع آلاخر ۵۷۰ هـ . ق. / ۱۴۱۸ م. در حله متولد شد و در ۲۷ شعبان ۷۲۷ هـ . ق. در دمشق درگذشت و در باب الصغیر دفن شد. از آثار او دیوان شعری است که ملوک مصر و شام و الجزیره را مدح کرده است. (از معجم المؤلفین جزء ۴ ص ۱۴۹). از اشعار اوست: ماءالجفون بوجهه مذ اشرقا کم ناظر بدموعه قد اشرقا رشا یفوّق عن قسی حواجب نبلا بغیر مقاتل لا یتّقی ثمل المعاطف لم یز رقباؤه الاعلی مثل القضیب وارشقا. (از فوات الوفیات ج ۱ ص ۱۵۸). و نیز رجوع به کتاب حسن المحاضره فی اخبار مصر و القاهرة ص ۲۵۹ شود.