معنی ذوانتقام

[ ذُنْ تِ ] (ع ص مرکب) یکی از اسماء صفات. انتقام کشنده. خداوند عقوبت. صاحب انتقام. کینه کشنده : {/Bوَ اَللََّهُ عَزِیزٌ ذُو اِنْتِقََامٍ . ۱۶-۲۰۳:۴/}(قرآن ۳ / ۴) و خدای غالب است خداوند عقوبت (ابوالفتوح رازی ص ۵۰۵ ج ۱). و در تفسیر آن گوید: آنگه بیان کرد که این کافران اصرار بر کفر که میکنند مرا در آن عجزی و نقصی نیست و غضاضتی که من عزیزم و غالب و اگر چه امروز تعجیل عقوبت نمیکنم برای مصلحت تکلیف را از من فائت نخواهند شدن در قبضهٔ قدرت منند انتقام کشم از ایشان بحسب استحقاق ایشان. (ترجمهٔ ابوالفتوح ص ۵۰۷) و در سورهٔ مائدهٔ آیهٔ ۹۶ نیز واللََّه عزیز ذوانتقام. آمده است خدا غالب صاحب انتقام است (تفسیر ابوالفتوح ج ۲ ص ۲۱۲) و در سورهٔ ابراهیم آیهٔ ۴۸ بدینسان آمده: انّ اللََّه عزیز ذوانتقام. بتحقیق خدا غالب انتقام کشنده است. (تفسیر ابوالفتوح ج ۳ ص ۲۲۲) و درسورهٔ الزمر آیهٔ ۳۸ آمده است الیس اللََّه بعزیز ذی انتقام. آیا نیست خدا به غلبه کننده و کینه کشنده. (تفسیر ابوالفتوح ج ۴ ص ۵۴۸). و در تفسیر آن گوید: و گفت نه خدای عزیز است و منیع و غالب و کینه کشنده از دشمنان خود. صورةً استفهام است و مراد تقریر. (ج ۴ ص ۴۹۱).