معنی ذوالقلمین
11 بازدید
[ ذُلْ قَ لَ مَ ] (ع ص، اِ مرکب) خداوند دوخامه. || (اِخ) لقب علی بن ابی سعید الکاتب و وزیر و صاحب دیوان رسالت مأمون خلیفهٔ عباسی. ابن الاثیر در المرصع گوید چون وی بهر دو زبان فارسی و عربی نیکو نوشتی این لقب بدو دادند. و سمعانی گوید لقب بذلک لحسن قلمه فی الکتابة. و ابوالفضل بیهقی وجه تلقیب را از این گوید که حضرت رضا علیه السلام بمأمون گفت [ ابوسعید ] کاتب خلیفه برای امر کتابت من نیز بسنده باشد. رجوع به آثارالباقیهٔ بیرونی ص ۱۳۴. و تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۱۳۵ و انساب سمعانی و المرصع ابن الاثیر شود.
کلمات هم‌قافیه با «ذوالقلمین»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ین» برای سرودن شعر