معنی ذوالبرکة
10 بازدید
[ ذُلْ بَ رَ کَ ] (ع ص مرکب) صاحب برکت، خداوند برکت. ذوالنزل، دارای سفرهٔ طعام. || خداوند خوان گسترده.
کلمات همقافیه با «ذوالبرکة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «کة» برای سرودن شعر