معنی ذعالیب
6 بازدید
[ ذَ ] (ع اِ) جمع ذُعلوب. کناره جامه های پاره و خرقه ها یا آنچه از جامه های پاره شده بدان آویزان باشد. جامه های کهنه. جامه های خَلَق : لقد اکون علی الحاجات ذا لبث و احوذیّاً اذا انضمّ الذعالیب. و سیوطی در المزهر گوید. ذعالیب جمعی است بی واحد.
کلمات همقافیه با «ذعالیب»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یب» برای سرودن شعر