معنی ذاتالحبک
6 بازدید
[ تُلْ حُ بُ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب) آسمان. (آنندراج). و ابن الأثیر در المرصع آرد: گویند بمعنی صاحب خلقت نیکوست و از این جاست که بافندهٔ جامهٔ خوب را گویند: ما احسن حبکه، و نیز گفته اند ذات الحبک بمعنی زینت است و برخی گفته اند که معنی آن راههاست. ج، ذوات الحبک.
کلمات همقافیه با «ذاتالحبک»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بک» برای سرودن شعر