معنی دیسق

[ دَ سَ ] (ع اِ) خوان نقره یا معرب طشتخوان باشد. (از تاج العروس) (منتهی الارب). تابوت و طشتخوان. (مهذب الاسماء). || (ص) راه دراز. || حوض پرآب. (منتهی الارب) (از تاج العروس). || آبگیر زلال و سپید. (از تاج العروس). - غدیر دیسق؛ غدیر سفید. (از تاج العروس). || مردپیر. (ناظم الاطباء) (از تاج العروس) (منتهی الارب). || (اِخ) نام شخصی. (ناظم الاطباء). نام پدر طارق شاعر معروف. (از تاج العروس) (منتهی الارب). || نام اسب بلعدویه. (منتهی الارب). || (اِ) یک نوع ظرف و یا نوعی از کیل (پیمانه). (از تاج العروس). آوندی است. (منتهی الارب). || زیور زنان که از نقرهٔ سپید صاف سازند. || حسن. || سپیدی. (ناظم الاطباء) (از تاج العروس) (منتهی الارب). || ثور و گاو نر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (از تاج العروس). مؤلف تاج العروس نویسد صحیح کلمه نور است نه ثور و هرچه را روشنی دهد دیسق گویند. || نان سپید. || فلات. || سراب یا سفیدی و تلألؤ آن. || آب صاف و روشن. (از تاج العروس).