معنی دیزل

[ زِ ] (آلمانی، اِ) نوعی موتور با احتراق داخلی که بوسیلهٔ رودلف دیزل مهندس آلمانی (۱۸۵۸ تا ۱۹۱۳م.) اختراع شد و در ۱۸۹۲م. بثبت رسید. تفاوت آن با موتورهای بنزینی در این است که در موتورهای بنزینی گیرش سوخت بوسیلهٔ جرقه صورت میگیرد اما در موتورهای دیزل این مقصود بوسیلهٔ تراکم هوا در استوانه های موتور حاصل میشود بدین معنی که دمای هوا را بوسیلهٔ تراکم به حدی بالا میبرند که سوخت را بگیراند. موتورهای دیزل معمولاً دارای ۳ استوانه یا بیشتر و چرخ طیار هستند و بر دو نوع میباشند: دوضربه ای یا دوحلقه ای و چهارضربه ای یا چهارحلقه ای. در سال ۱۹۶۲ م. یک نفر مهندس آلمانی بنام آنتون براون در کانادا نوع تازه ای موتور دیزل اختراع کرد که با هر سوخت مایع کار میکند. (از دائرة المعارف فارسی).