معنی دیبک
7 بازدید
[ بَ ] (ا) دیوک. نوعی دانهٔ هرز که در میان گندم و جو باشد. نوعی تخم علف هرز که در گندم و جو پیدا آید. قسمی از چوب که میان گندم روید. (یادداشت مؤلف). || هاون سنگی. (یادداشت مؤلف). هاون چوبی.[ بَ ] (اِخ) دهی است از دهستان چالدران بخش سیه چشمهٔ شهرستان ماکو دارای ۲۱۲ تن سکنه. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).
کلمات هم‌قافیه با «دیبک»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بک» برای سرودن شعر