معنی دیباذر

[ دَ یْ ذَ ] (اِ مرکب) دی بآذر. نام روز هشتم است از هر ماه شمسی و در این روز از ماه دی که دیماه باشد فارسیان عید کنند و جشن سازند بنابر قاعده کلیه که میان ایشان معمول است. (برهان). نام روز هشتم از ماه و سال شمسی و این روز از ماه دی را عید کنند و جشن مغان باشد و گویند که نیک است در این روز صدقه دادن از بهر تندرستی خود و فرزندان. (جهانگیری). نام روز هشتم ست از هر ماه شمسی این روز نیز جشن کنند و صدقه دهند. (انجمن آرا) (آنندراج): ز دیباذرت خرمی بهره باد همان آذرت سال و مه شهره باد. فردوسی. دیباذرست خیز و بیارای نگار می ای ترک می بیار که ترکی گرفت خوی. مسعودسعد. رجوع به دی و مزدیسنا ص ۱۶۲ شود. || (اِخ) نام ملکی است که امور و مصالح اینروز بدو تعلق دارد. (برهان). نام سروشی است مدبر روز دیباذر. (انجمن آرا) (آنندراج). نام سروشی است و تدبیر امور مصالحی که در روز دیباذر واقع است به او متعلق است. (فرهنگ جهانگیری). || (ص) خوابناک. (ناظم الاطباء).